Anastasia Limavera

Dag Friesland, mijn naam is Anastasia Limareva. Ik ben 35 jaar. Ik ben geboren in Dubno, Oekraïense stad niet ver van provincie centrum Rivne, waar ik woonde en naar gymnasium ging. Mijn echte thuis was Dubno, in het grote huis van oma en oma met mooie tuin en boomgaard eromheen. Hier heb ik alle weekenden en schoolvakanties doorgebracht.

Maar op mijn 15 is mijn moeder geëmigreerd naar Nederland met mij en mijn zusje Katja. Het was best hard om eigen plek te vinden in een nieuw land. Ik heb mijn pieken en dalen gehad en successen geboekt. Mijn zoontje Luca is in 2012 geboren in Leeuwarden, waar ik sinds 2016 had gewoond. Ik was zelfstandige ondernemer, ecologische activiste en uiteindelijk gemeentelijke ambtenaar geweest. Maar toch bleef ik grote heimwee houden naar Oekraïne, haar natuur, bossen, ruimte en mensen. Daarom in lente van 2019 ben ik teruggekomen naar mijn geboortestreek. Ik heb een klein huisje gekocht met 0,5 ha in een dorpje Bushcha met 1000 bewoners op een 44 km van Rivne, en niet ver van Dubno, waar ik geboren ben. Naam van mijn dorp Bushcha lijkt heel erg op Bucha, een stad bij Kiev, waar russen hun gruwelijke misdrijven hebben gepleegd…

Ik hou van mijn Bushcha zielsveel. Uit mijn ramen zie ik bossen die dicht bij ons dorp groeien. Elk seizoen verbreid ik mijn boomgard en bloementuin. Mijn zoontje Luca zegt mij om de dag dat ik hij mij dankbaar zijn dat we hier zijn. En ik ben ook dankbaar aan Universum dat ik weer thuis ben.

Als russen mijn territorium in mijn Bushcha gaan aanvallen kan en zal ik terugslaan

Sinds begin van de oorlog, heb ik ontdekt dat het ontzettend moeilijk voor mij is om thuis stil te zitten en typisch vrouwelijke dingen doen. Daarom nam ik besluit mijzelf te ontwikkelen op militair gebied. Sinds 2 april volg ik een training bij Oekraïense Vrijwillige Leger. En dat gaat mij goed af. Ik voel mij niet meer machteloos net als aan het begin van het oorlog. Als Russen mijn territorium in mijn Bushcha gaan aanvallen kan en zal ik terugslaan.

Oorlog tussen Oekraïners en Russen begon niet op 24 februari 2022. Als je in het verleden induikt, zie je dat onderdrukking vanuit Rusland ten opzichte van Oekraïne, eeuwenlange geschiedenis kent. Dit keer slaan we terug met alle kracht die we hebben. En we gaan door totdat er rust en vrede terugkeert in het land wat ons lief is. Russische mensen die Oekraïnse soevereiniteit en onafhankelijkheid in het vervolg niet gaan respecteren, zijn niet welkom hier.

Wat ik hoop voor de toekomst, is dat ik straks aan wederopbouw van mijn land mag werken met Nederlanders. Ik denk positief. Oekraïners komen sterker uit de oorlog en hebben strakst veel kracht om Oekraïne nog mooier te maken dat het was voor de oorlog. Want licht zal duisternis overwinnen.