Faske

Friese ambassadeur voor de vrijheid

Naast de landelijke ambassadeurs kiest Bevrijdingsfestival Fryslân ieder jaar voor een Friese ambassadeur. Dit jaar is dat Faske.

“Toen ik werd gevraagd als ambassadeur voor Bevrijdingsfestival Fryslân ben ik wel voor mezelf nagegaan of ik dat zou kunnen zijn, een goede ambassadeur voor de vrijheid. Ik denk dat ik dat kan. Ik vind muziek maken niet alleen leuk, ik neem het ook heel serieus. Behalve dat muziek een boodschap over kan brengen, kan het ook iets universeels zijn. Met niets anders dan met muziek kun je solidair zijn naar elkaar.”

Faske: “Vrijheid betekent kunnen zeggen wat je wilt, geloven wat je wilt, en zijn wie je bent, wat dat dan ook maar mag wezen. Als je een van die aspecten weghaalt, dan komt er ruimte voor dingen die je niet wilt in een democratie. Juist omdat we westers zijn en al honderden jaren met vrijheid om weten te gaan als democratie, werkt het hier.” Faske kan het weten, want hij doet een studie Bestuurskunde naast zijn muzikale carrière. “Bestuurskunde gaat over de kaders van de wet en de relatie tussen inhoud, onderwerp en beleid. Vrijheid van meningsuiting en religie zijn daarin belangrijke themas. Het is goed dat we daar eens per jaar, op Bevrijdingsdag, bij stilstaan.”

Vasthouden aan Friese bodem

Muzikant zijn komt op de eerste plaats bij Faske, al sinds hij bij de eerste kleine successen doorkreeg dat er publiek voor was en interesse vanuit radiostations en muzieklabels. Muziek maken is altijd hard werken en onzekerheid hebben over de uitkomst ervan. Geboren in Sint Jacobiparochie blijft Faske ondanks zijn muzikale talent ambitie vasthouden aan Friese bodem. Net voor de eerste lockdown kwam bracht hij zijn eerste single uit. In de coronatijd bouwde hij zijn netwerk op. Nog altijd vanuit Leeuwarden, waar hij woont, maar wel in de randstad. “Daar zaten goede zakelijke partijen, en ik dacht, als het anderen lukt, waarom zou het mij dan niet lukken daar een boekingskantoor te vinden.” Faske trok de stoute schoenen aan en het lukte hem mensen om hem heen te vinden die hem verder helpen in zijn carrière. “Fryslân is daarvoor te klein.” Toch blijft hij bewust in Fryslân wonen. “Hier heb ik mijn vrienden, mijn ouders, mijn vriendin. Bovendien weet ik niet of ik daar per sé gelukkiger zou worden. De woonlasten die ik daar zou betalen gaan wegen niet op tegen de reiskosten die ik nu slechts heb. Wat dat betreft zou ik best hier in Fryslân oud kunnen worden. ‘Doe maar normaal’ resoneert hier best wel goed.”

“Ik kies er liever voor om dicht bij mezelf te blijven, dan om mee te gaan in de populariteit. Mijn hele leven hoeft niet op social media, dat is van mijzelf. Met mijn muziek wil ik een verhaal vertellen waar mijn publiek zich in kan vinden. Ik vind het het tof als het lukt om muziek in de markt te kunnen zetten die dicht bij mezelf staat, en toch universeel is. Dan draait het om de muziek, de kunst, en niet om mij.”

Er zijn altijd drie liedjes waar Faske na zijn shows de meeste complimenten over krijgt. Een dansliedje, een dramatisch liedje en een rustig liedje. Het leukste daaraan vind ik dat het onze eigen nummers zijn die gewaardeerd worden.” Op Bevrijdingsfestival Fryslân wil Faske naast de bestaande show van 35 minuten, een paar nieuwe nummers en covers laten horen. Een dag eerder, op 4 mei, brengt Faske een muzikale bijdrage tijdens de Provinciale Herdenking. “De muziek moet op deze dagen gaan spreken. Zonder politieke boodschap of maatschappelijke mening, maar wel met een gevoel van solidariteit.”

Faske, Friese Ambassadeur voor de Vrijheid is te zien:

4 mei, Provinciale Herdenking, 19:30 uur, Prinsentuin

5 mei, Bevrijdingsfestival Fryslân, 21:30 uur, Sena Performers Stage

 

 

Faske is een muzikant die inspiratie haalt uit het paradoxale bestaan van een twintiger. Zijn eerste EP ‘Jij Belt Mij Alleen Wanneer Jij Dronken Bent’ is net uit. De teksten beschrijven de feestjes, opstapelende studieschuld en sporadische hartzeer. Deze thematiek gaat gepaard met een mix van traditionele instrumenten, orgels en poppy synths uit de jaren ’80. Door deze thematiek te vertalen naar popliedjes probeert hij op speelse wijze deze soms zwaarmoedige onderwerpen te relativeren en bespreekbaar te maken.