Duitse krijgsgevangenen

Duitse krijgsgevangenen op de Nieuwestad. Grote groepen Duitse soldaten sjokken moe, bleek, hongerig en lusteloos westwaarts over de Leeuwarder Nieuwestad achter een vieze boerenkar met daarop hun ransels, koffers en radio’s.

Fotograaf: N. Beuker

“Soms krijgt men meelij met zo’n vijftien-jarig broekje, dat daar op zijn eentje voortseult, de neus bijkans op de grond en met lood in de schoenen, maar zelden hebben de Leeuwarders elkaar zoveel knipoogjes gegeven en is de stemming zo opgeruimd geweest.” Leeuwarder journalist Keimpe Sikkema moet zowel euforie als vertwijfeling hebben gevoeld toen hij deze woorden op vrijdag 13 april 1945 toevertrouwde aan zijn oorlogsdagboek.

Bron: omropfryslan.nl

Kaalgeschoren vrouwen, zogenaamde 'moffenmeiden', in de tuin
van het Burmaniahuis te Leeuwarden in 1945.
Jonge vrouwen die na de bevrijding worden kaalgeschoren en
besmeurd met hakenkruizen. Je kan het je haast niet voorstellen,
maar toch gebeurt het in 1945 in meer dan honderd Nederlandse
dorpen en steden. Zogenoemde ‘moffenmeiden’, die tijdens de
Tweede Wereldoorlog relaties krijgen met Duitse militairen,
worden vernederd. De vrouwen hebben verschillende redenen om
een relatie met een Duitse soldaat aan te gaan. Veel van hen worden verliefd. Ook zitten er meiden
en vrouwen tussen
die pro-Duits zijn of die het doen om er voordelen uit te halen,
zoals luxeproducten of extra eten die ze van Duitse soldaten krijgen.
Na de bevrijding krijgen duizenden van deze vrouwen te maken met wraakacties.
Ze worden als verraders gezien door hun relaties met Duitse soldaten.
Zonder enige vorm van proces worden ze opgepakt en in het openbaar vernederd.
Bron: npokennis.nl