Luisterpost

De luisterpost, die de Sicherheitsdienst in het Burmaniahuis afluisterde in maart-april 1945. Een foto van kort na de bevrijding. V.l.n.r.: Lo van der Werf; Lykle van Dijk; Eeuwke Koopmans; Fokke Sierksma; Taeke Kuipers.

Begin 1945 zoekt de SD een nieuw onderkomen in Leeuwarden. Hierbij valt hun oog op het Burmaniahuis, tegenwoordig onderdeel van het gemeentehuis van Leeuwarden. Bij het aanleggen van de

telefoonlijnen plaatsen met het verzet bevriende medewerkers van de PTT (de landelijke dienst voor alle communicatiemiddelen in Nederland) microfoons. Hiermee kan het verzet gesprekken van de SD

afluisteren. Dit levert een schat aan informatie op en stelt het verzet in staat om snel te reageren op de orders van de SD. De verzetsmensen die de SD afluisteren kunnen hiervoor terecht in de boekhandel van

de familie Wielinga in de Oosterstraat. Op klaarlichte dag brengt het verzet de verbinding tussen de boekhandel en het Burmaniahuis tot stand. In een gecamoufleerde ruimte achter de boekhandel installeren vijf mannen zich beurtelings met de koptelefoons. Nauwkeurig schrijven ze op wat er in het Burmaniahuis gezegd en gedaan wordt. De dagrapporten gaan naar het Hoofd Inlichtingen van het verzet,

Egbert ‘Eppie’ Bultsma. De verhoren in het Burmaniahuis gaan dag en nacht door. Als iemand onder zware mishandelingen in wanhoop namen en adressen noemt, waarschuwt het verzet de genoemde mensen zodat die kunnen onderduiken.

In opdracht van Bultsma wordt direct na de bevrijding een bijzondere film gemaakt. Voor Verzet in Leeuwarden worden verzetsactiviteiten nagespeeld. Onderdeel van de film zijn beelden van de Luisterpost.